نمی دانم سکوی سرخ، سکوی پرواز بود یا سقوط؟!

کاش یکی از حلزون هایی که هر روز صبح از مرگ حتمی نجاتشان می دهم و نمی گذارم زیر پایم له شوند، برایم دعا کند. دلم قرص نیست، آدم اگر با خودش حرف بزند می گویند دیوانه است، اگر هم حرف نزند می پوسد...دنیای غریبیست نازنین.

ادامه مطلب را برای کسانی می گذارم که کلماتم برای چشمانشان ضرر ندارد.

شاید این واپسین درود و بدرود باشد...