تا چشم تو کندوی عسل  های جهان است

اشکت شکرآویزترین رود روان است

زنبور عسل  گل به گل از دامن من مست

انگار که در دامنه های سبلان است

این کوه به عشق تو درآمیخته با گل !

"چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است"

من کوهم و ساز تو درآورده به رقصم

هر کوه که پابند تو شد رقص کنان است

یک بار نگاهم کن و یک عمر برقصان

می رقصم و انگشت تعجب به دهان است

در موی رگ من عسل اصل معطل

گیسوی پر از موجم عسل رود جهان است

رودی که به کندوی دو چشمان تو جاریست

رودی که برای تو فقط در جریان است

زنبور عسل نیش زد و نوش  و گوارا

کندوی دو چشمان تو از شیره جان است

                                                                 پونه نیکوی مرداد ۸۸