.... که بزرگترها همان بچه های دیروزند با این تفاوت که بازی هایشان کمی فرق کرده است. اما خودشان هرگز این را قبول ندارند. و من همیشه برای زندگی کردن مثل بزرگترها خیلی کوچکم. چون فقط این بچه ها هستند که توی قطار خمیازه نمی کشند و تمام مدت دماغشان را به شیشه می چسبانند و بیرون را نگاه می کنند...
