تبليغاتX
سکوی سرخ





















سکوی سرخ

 

طفلی که برده لذت پرواز تاب را

هرگز رها نکرده ز دستش طناب را

چون طفل عاشقی که سر از پا نمی شناخت

گام نخست تجربه کردم شتاب را

تنها به یک اشاره به زانو در آمدم

از یاد برده بودم هرچه طناب را

عشق آمد و کرشمه گل شد خریدنی

از نو نوشت رسم حساب و کتاب را

عشق آمد و به مسجد و میخانه پا گذاشت

دستان عشق داد به صنعان شراب را

امد ورق ورق شکرستان نوشته شد

تألیف کرده عشق هزاران کتاب را...

 

                                                                  پونه نیکوی آبان ۸۷

+نوشته شده در ساعت13:51توسط پونه نیکوی | |