می خرامی و رود می رقصد

با تمام وجود می رقصد

با تو در دشت های گل جاری ست

در فراز و فرود می رقصد

دو گل انداخت گونه هات به رود

قد کشید و ربود می رقصد

کوزه را پر نمی کند این رود

رود یک بیشه را به رقص آورد

کوک سازت چه بود می رقصد؟

بیشه گل گفت و گل شنید از تو

مست گفت و شنود می رقصد

گیسوانت شبیه گندمزار

در رکوع و سجود می رقصد

غنچه بی بهار صمً بکم

با تو لب را گشود می رقصد

وقت بدرود بیشه غمگین است

تا بگویی درود می رقصد

گونه گل! ای بهار کوزه به دوش

با تو بود و نبود می رقصد

                                                   پونه نیکوی اسفند87